متفورمین و بهبود علایم یک سندرم همراه با اوتیسم
15 مه 2017- داروی متفورمین که به طور گستردهای برای درمان دیابت نوع 2 بکار میرود، میتواند برای درمان علایم "سندرم x شکننده" یا FXS که یک عقب ماندگی ذهنی ارثی است و علت برخی از انواع اوتیسم است، مورد استفاده قرار گیرد.
این مطالعه که توسط محققان دانشگاه مک گیل، ادینبورگ و مونترال انجام گردید، نشان داد که مصرف متفورمین موجب بهبود رفتارهای اجتماعی و نقصهای مورفولوژیکی در موشهای مبتلا به سندرم Xشکننده میشود.
سندرم X شکننده یک بیماری ژنتیکی است که ناشی از نقص در ژن [1]FMR1 می باشد، این نقص ژنی، موجب تولید بیش از حد پروتئین در مغز، همچنین اتصالات بی نظم بین نورونها و ایجاد تغییرات رفتاری میشود. این وضعیت منجر به اختلالاتی در گفتار، رفتار و تعاملات اجتماعی میگردد. شیوع این بیماری در پسران یک در 5000 نفر و در دختران یک در 6000 نفر است و غالباً با اوتیسم، اختلالات اضطرابی و تشنج همراه است.
موشهای مبتلا به سندرم X شکننده - که دارای نشانههایی از این بیماری مانند افزایش رفتار نظافت و کاهش تعاملات اجتماعی بودند- پس از ده روز تزریق متفورمین، بهبود یافته و الگوهایی از اتصالات مغزی نرمال و رفتارهای طبیعی در آنها ظاهر گردید.
نویسندگان این مقاله که در مجله Nature Medicine منتشر شده است، میگویند: این یافتهها ما را به درمان علایم بیماران مبتلا به سندرم Xشکننده، امیدوار کرده است.
داروی متفورمین بیش از 30 سال است که برای درمان دیابت نوع 2 استفاده میشود و ایمنی و تحمل آن به بخوبی مستند شده است، بنابراین متفورمین میتواند یک داروی ایده آل برای آزمایشات بالینی باشد و چنانچه نتایج بالینی استفاده از متفورمین برای درمان علایم سندرم Xشکننده مثبت باشد، دارویی آمادهی مصرف در دسترس بیماران خواهد بود.
متفورمین یک داروی شگفتانگیز است که در چندسال گذشته پتانسیل آن برای درمان بسیاری از مشکلات سلامت از جمله سرطان، بیماریهای قلبی عروقی و بیماریهای عصبی و پیری مورد توجه محققان قرار گرفته است.
نتایج این تحقیق نشان می دهد که متفورمین همچنین ممکن است برای درمان سایر اختلالات طیف اوتیسم مورد استفاده قرار گیرد.
دکتر Gantois میگوید: ما عمدتاً رفتارهای اوتیسمی را در موشهای مدل سندرم X شکننده دنبال میکنیم، ما میخواهیم این آزمایش را بر روی مدلهای سایر بیماریها در موش بررسی کنیم تا بتوانیم تأثیرات متفورمین را بر سایر انواع اوتیسم مطالعه نماییم. این تحقیق همچنین نشان داد متفورمین قابلیت بازیابی برخی از مسیرهای مولکولی که در غیاب FMR1 دچار اختلال میشوند را دارد، قدم بعدی بررسی نقش دقیق این دارو در این مسیرها است.
دکتر Sonenberg گفت: میتوان به طورساده گفت که داروی متفورمین اختلالات مربوط به این بیماری را اصلاح میکند اما بخش پیچیدهی این موضوع، مکانیسمهای مولکولی آن است، ما باید در آزمایشگاه، مولکولهایی که متفورمین با آنها اندرکنش می کند و اینکه این دارو بر کدامیک از عملکردهای سلولی تأثیر میگذارد را کشف کنیم.
او افزود: این دارو میتواند بهینه سازی شده و کارآمدتر از متفورمین معمولی عمل کند به عبارت دیگر تغییر کاربری یابد و برای سایر اختلالات مورد استفاده قرار گیرد.
منبع و سایت خبر:
Nature Medicine, 2017; DOI: 10.1038/nm.4335
www.sciencedaily.com/releases/2017/05/170515111614.htm